Deprywacja snu a zdrowie. Objawy i skutki braku snu

Skutki i objawy deprywacji snuJeśli kiedykolwiek spędziłeś noc rzucając się i obracając, już wiesz, jak będziesz się czuł następnego dnia - zmęczony, zepsuty i nie w humorze, ale pominięcie zalecanych od 7 do 9 godzin nocnego snu nie tylko sprawia, że czujesz się oszołomiony i zrzędliwy. Długofalowe skutki siedzenia "do późna" są realne. Dowiedz się, jakie są objawy braku (deprywacji) snu i jego wpływu na zdrowie.

Długotrwałe skutki i objawy braku snu

Brak snu wyczerpuje zdolności umysłowe i poważnie zagraża zdrowiu fizycznemu. Nauka powiązała słabą senność z wieloma problemami zdrowotnymi, od przyrostu masy ciała po osłabienie układu odpornościowego.

Krótko mówiąc, deprywacja snu jest spowodowana ciągłym brakiem lub obniżoną jakością snu. Regularne spanie mniej niż 7 godzin może ostatecznie prowadzić do konsekwencji zdrowotnych, które wpływają na całe ciało. Może to być również spowodowane zaburzeniem.

Twoje ciało potrzebuje snu, tak jak potrzebuje powietrza i jedzenia, aby funkcjonować jak najlepiej. Podczas snu organizm sam się leczy i przywraca równowagę chemiczną. Twój mózg tworzy nowe połączenia myślowe i pomaga zachować pamięć.

Bez wystarczającej ilości snu Twój mózg i organizm nie będą normalnie funkcjonować. Może to drastycznie obniżyć jakość życia.

W 2010 r. badacze odkryli, że zbyt mała ilość spoczynku w nocy zwiększa ryzyko przedwczesnej śmierci.

Podstawowe zauważalne oznaki braku snu to:

  • nadmierna senność;
  • częste ziewanie;
  • drażliwość;
  • zmęczenie w ciągu dnia.

Używki, takie jak kofeina, nie wystarczą, aby pokonać głębokie zapotrzebowanie organizmu na sen. W rzeczywistości mogą one jeszcze utrudnić zasypianie w nocy. To z kolei może prowadzić do bezsenności w nocy, po której następuje spożycie kofeiny w ciągu dnia, aby zwalczyć zmęczenie spowodowane utratą godzin nieprzymkniętych oczu.

Za kulisami przewlekła deprywacja snu może zakłócać wewnętrzne systemy organizmu i powodować więcej niż tylko początkowe oznaki i objawy wymienione powyżej.

Deprywacja snu a środkowy układ nerwowy

Twój centralny układ nerwowy jest główną linią informacyjną Twojego ciała. Sen jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania, ale przewlekła bezsenność może zakłócać sposób, w jaki organizm zwykle wysyła i przetwarza informacje.

Podczas snu między komórkami nerwowymi (neuronami) w mózgu tworzą się ścieżki, które pomagają zapamiętywać nowe informacje, których się nauczyłaś/eś. Bezsenność powoduje wyczerpanie mózgu, przez co nie może on również wykonywać swoich obowiązków. Ponadto możesz mieć trudności z koncentracją lub uczeniem się nowych rzeczy. Sygnały wysyłane przez Twoje ciało mogą być opóźnione, zmniejszając twoją koordynację i zwiększając ryzyko wypadków.

Deprywacja snu wpływa również negatywnie na Twoje zdolności umysłowe i stan emocjonalny. Możesz czuć się bardziej niecierpliwy lub skłonny do wahań nastroju. Może to także zagrozić procesom decyzyjnym i kreatywności.

Inne zagrożenia psychologiczne wynikające z niedostatecznej ilości snu

Gdy niedostateczny spoczynek senny będzie trwał wystarczająco długo, mogą zacząć się halucynacje - zaczniesz widzieć lub słyszeć rzeczy, których tak naprawdę nie ma. Może to również wywołać manię u osób z dwubiegunowym zaburzeniem nastroju.

Inne zagrożenia psychologiczne obejmują:

  • impulsywne zachowanie;
  • lęk;
  • depresja;
  • paranoja;
  • myśli samobójcze.

Możesz również doświadczyć mikrosnu w ciągu dnia. Podczas tych epizodów zasypiasz na kilka do kilkunastu sekund, nie zdając sobie z tego sprawy. Microsleep jest poza Twoją kontrolą i może być bardzo niebezpieczny, jeśli prowadzisz. Może sprawić, że będziesz bardziej podatny na obrażenia, jeśli obsługujesz ciężkie maszyny w pracy i masz takie epizody.

Deprywacja snu a układ odpornościowy

Podczas spoczynku Twój układ odpornościowy wytwarza ochronne, zwalczające infekcje substancje, takie jak przeciwciała i cytokiny. Wykorzystuje te substancje do zwalczania obcych ciał, takich jak bakterie i wirusy. Niektóre cytokiny pomagają również zasnąć, zwiększając skuteczność układu odpornościowego w obronie organizmu przed chorobami.

Brak snu uniemożliwia układowi odpornościowemu budowanie swoich sił - gdy Twój spoczynek trwa zbyt krótko, Twoje ciało może nie być w stanie odeprzeć obcych ciał, a powrót do zdrowia po chorobie może zająć więcej czasu. Długotrwała deprywacja snu zwiększa również ryzyko wystąpienia chorób przewlekłych, takich jak cukrzyca i choroby serca.

Brak snu a układ oddechowy

Związek między spoczynkiem a układem oddechowym przebiega w obie strony. Nocne zaburzenie oddychania zwane obturacyjnym bezdechem sennym (OBS) może przerywać sen i obniżać jakość snu.

Gdy budzisz się w nocy, może to powodować stan, w którym jesteś bardziej podatny na infekcje dróg oddechowych, takie jak przeziębienie i grypa. Brak snu może również pogorszyć istniejące choroby układu oddechowego, takie jak przewlekła choroba płuc.

Bezsenność a układ trawienny

Wraz z nadmiernym jedzeniem i brakiem ćwiczeń, brak nocnego spoczynku jest kolejnym czynnikiem ryzyka nadwagi i otyłości, ponieważ wpływa on na poziom dwóch hormonów:

  • leptyny,
  • greliny, które kontrolują uczucie głodu i sytości.

Leptyna mówi mózgowi, że masz już dość jedzenia. Bez wystarczającej ilości snu mózg zmniejsza poziom leptyny i podnosi poziom greliny, która pobudza apetyt. Przepływ tych hormonów może wyjaśniać nocne podjadanie lub dlaczego ktoś może przejadać się później w nocy.

Brak snu może również powodować uczucie zmęczenia, by ćwiczyć. Z biegiem czasu zmniejszona aktywność fizyczna może sprawić, że przytyjesz, ponieważ nie spalasz wystarczającej ilości kalorii i nie budujesz masy mięśniowej.

Deprywacja snu powoduje też, że organizm uwalnia mniej insuliny po jedzeniu. Insulina pomaga obniżyć poziom cukru (glukozy) we krwi.

Brak snu obniża tolerancję organizmu na glukozę i wiąże się z insulinoopornością. Te zakłócenia mogą prowadzić do cukrzycy i otyłości.

Brak snu a układ sercowo-naczyniowy

Nocny odpoczynek wpływa na procesy, które utrzymują zdrowe serce i naczynia krwionośne, w tym te, które wpływają na poziom cukru we krwi, ciśnienie krwi i stany zapalne. Odgrywa również istotną rolę w zdolności organizmu do leczenia oraz naprawy naczyń krwionośnych i serca.

Osoby, które nie śpią wystarczająco, są bardziej narażone na choroby układu krążenia. Jedna z analiz powiązała bezsenność ze zwiększonym ryzykiem zawału serca i udaru mózgu.

Deprywacja snu a układ hormonalny

Produkcja hormonów zależy od Twojego nocnego odpoczynku. Do produkcji testosteronu potrzebujesz co najmniej 3 godzin nieprzerwanego snu, czyli mniej więcej w czasie pierwszego epizodu REM. Budzenie się przez całą noc może wpłynąć na produkcję hormonów.

Ta przerwa może również wpływać na produkcję hormonu wzrostu, zwłaszcza u dzieci i młodzieży. Hormony te, oprócz innych funkcji wzrostu, pomagają organizmowi budować masę mięśniową oraz naprawiać komórki i tkanki.

Przysadka mózgowa uwalnia hormon wzrostu w ciągu każdego dnia, ale odpowiedni sen i ćwiczenia są głównymi czynnikami uwalniania tego hormonu.

Rodzaje zaburzeń snu. Profilaktyka

Najbardziej podstawową formą leczenia pozbawienia snu jest jego odpowiednia ilość - zwykle od 7 do 9 godzin każdej nocy.

Często łatwiej to powiedzieć niż zrobić, zwłaszcza jeśli przez kilka tygodni lub dłużej zostałaś/eś pozbawiony cennego przymrużenia oka. Po tym momencie możesz potrzebować pomocy lekarza lub specjalisty, który w razie potrzeby może zdiagnozować i pomoże leczyć możliwe zaburzenia snu.

Zaburzenia snu mogą utrudniać jakość odpoczynku w nocy, zwiększać ryzyko wystąpienia powyżej przytoczonych skutków dla organizmu.

Oto niektóre z najczęstszych rodzajów zaburzeń snu:

  • obturacyjny bezdech senny;
  • narkolepsja;
  • zespół niespokojnych nóg;
  • bezsenność;
  • zaburzenia rytmu okołodobowego.

Aby zdiagnozować te stany, lekarz może zlecić badanie snu, które jest tradycyjnie przeprowadzane w formalnym ośrodku snu, ale teraz istnieją również opcje pomiaru jakości w domu.

Jeśli zdiagnozowano u Ciebie jakieś zaburzenie, możesz otrzymać leki lub urządzenie, które w nocy (w przypadku obturacyjnego bezdechu sennego) udrożni drogi oddechowe, aby pomóc zwalczyć ten problem, dzięki czemu będziesz mógł/a regularnie spać lepiej.

Najlepszym sposobem na zapobieganie braku snu jest zapewnienie sobie odpowiedniej ilości czasu na spoczynek. Postępuj zgodnie z zalecanymi wytycznymi dla swojej grupy wiekowej, która wynosi od 7 do 9 godzin dla większości dorosłych w wieku od 18 do 64 lat.

Inne sposoby na powrót na właściwe tory dzięki zdrowemu harmonogramowi snu to:

  • ograniczanie drzemek w ciągu dnia (lub ich całkowite unikanie);
  • powstrzymywanie się od kofeiny po południu lub przynajmniej kilka godzin przed snem;
  • kładzenie się spać o tej samej porze każdego wieczoru;
  • wstawanie o tej samej porze każdego ranka;
  • trzymanie się harmonogramu pory snu w weekendy i święta;
  • spędzanie godziny przed nocnym spoczynkiem na relaksujących czynnościach, takich jak czytanie, medytacja lub kąpiel;
  • unikanie obfitych posiłków na kilka godzin przed snem;
  • powstrzymanie się od korzystania z urządzeń elektronicznych;
  • regularne ćwiczenia, ale nie w godzinach wieczornych;
  • zmniejszenie spożycia alkoholu.

Jeśli nadal masz problemy ze snem w nocy i walczysz ze zmęczeniem w ciągu dnia, porozmawiaj ze swoim lekarzem. Przetestują oni podstawowe schorzenia, które mogą przeszkadzać w harmonogramie snu.

Komentarze