Echinacea (jeżówka) - właściwości, zastosowanie, przeciwwskazania, uprawa

EchinaceaO Echinacei słyszał niemal każdy z nas, o jeżówce purpurowej - niewielu. A to przecież jedna i ta sama roślina. Kojarzona przede wszystkim z naturalnymi specyfikami zwiększającymi odporność organizmu, udowadnia, że przydaje się nie tylko w okresie przeziębień i grypy. Jej wyjątkowe właściwości doceniono na całym świecie. Przygotowywane z niej napary są niezastąpione w profilaktyce i leczeniu wielu schorzeń. Jakich? O tym dowiecie się, pozostając z nami.

Echinacea - właściwości i zastosowanie

Lecznicze właściwości jeżówki purpurowej są znane od setek lat. W starożytności była wykorzystywana jako lek na rozmaite schorzenia somatyczne i psychiczne. Dla Indian była jednym z najskuteczniejszych specyfików antybakteryjnych, pomocnych przede wszystkich przy schorzeniach górnych dróg oddechowych. Stosowano ją w bólach gardła oraz zębów. Była niezastąpiona w walce z trudno gojącymi się ranami oraz oparzeniami. Stanowiła także antidotum na ukąszenia przez węże czy owady. Do Europy trafiła jednak dopiero w XVII wieku. W Polsce znana jest od XX stulecia. W erze antybiotykoterapii odeszła w cień. Dziś jednak triumfalnie powraca do świata medycyny niekonwencjonalnej, stanowiąc skuteczną i niewywołującą skutków ubocznych alternatywę dla klasycznych medykamentów.

Jeżówka a medycyna

W medycynie wykorzystuje się zarówno pędy, jak i korzeń jeżówki purpurowej. Pierwsze zbiera się w okresie kwitnienia rośliny, czyli od lipca do sierpnia. Warto przy tym dodać, że zbiór należy przeprowadzić w drugim lub trzecim roku uprawy. Następnie łodygi suszy się w temperaturze 45 stopni Celsjusza. Z kolei korzenie najlepiej zbierać jesienią. Następnie wystarczy pociąć je na mniejsze kawałki i wysuszyć w temperaturze 50 stopni Celsjusza. Stosując się do powyższych zaleceń, zyskacie pewność, ze susz zachował wszelkie właściwości zdrowotne.

Echinacea purpurea na grypę i przeziębienie

Olejek eteryczny z echinacei

Olejek eteryczny z echinacei

Związki bioaktywne oraz olejki eteryczne zawarte w jeżówce purpurowej powodują, że od wielu lat jest cenionym lekiem na przeziębienie i grypę. Roślina wykazuje właściwości antybakteryjne, antywirusowe i przeciwgrzybicze. Stymulując układ odpornościowy do produkcji przeciwciał, znakomicie zapobiega wystąpieniu infekcji. Nasila procesy fagocytozy, czyli pochłaniania przez komórki bakterii oraz wirusów. Pobudza też leukocyty do wydzielania związków przeciwwirusowych, czyli interferonów. Badania naukowe w University of Connecticut School of Pharmacy pokazują, że regularne zażywanie naparów lub ekstraktów z jeżówki zmniejsza ryzyko zachorowania o 50 procent. W połączeniu z witaminą C, skuteczność ta wzrasta do ponad 85%. Mogą być więc być stosowane profilaktyczne w okresie jesienno-wiosennym. W przypadku wystąpienia przeziębienia, roślina przyspiesza powrót do zdrowia. Działa napotnie i obniża gorączkę. Wykazuje także działanie wzmacniające. Dzięki temu jest zalecana osobom osłabionym oraz rekonwalescentom po zabiegach chirurgicznych.

Wspomaga trawienie i walczy z grypą żołądkową

Wbrew pozorom to jednak nie koniec możliwości rośliny. Na jakie jeszcze dolegliwości działa jeżówka purpurowa? To znakomity specyfik na dolegliwości ze strony układu pokarmowego. Stymuluje wydzielanie soków żołądkowych oraz trzustkowych, dzięki czemu wspomaga trawienie i redukuje uczucie ciężkości. Jest stosowana w leczeniu schorzeń wątroby, w tym także kamicy pęcherzyka żółciowego. Wykazuje znakomite właściwości oczyszczające organizm, co sprawia, że wspomaga jej pracę. Ponieważ przyspiesza procesy przemiany materii, jest zalecana osobom, które chcą zrzucić kilka zbędnych kilogramów. Co ciekawe, jeżówka purpurowa zaaplikowana we wczesnej fazie grypy żołądkowej, znacząco łagodzi przebieg choroby.

Naturalny lek na reumatyzm i specyfik na detoksykację organizmu

Jeżówka purpurowa wykazuje właściwości przeciwzapalne. Z tego względu chętnie sięgają po nią osoby cierpiące na reumatoidalne zapalenie stawów. Wyciągi z rośliny z jednej strony redukują ilość ataków, z drugiej łagodzą ból. Jeżówka świetnie sprawdza się także jako specyfik wspomagający leczenie dny moczanowej. Picie naparów z pędów rośliny wspomaga ponadto oczyszczanie krwi, co znajduje odzwierciedlenie w dobrej kondycji skóry, pozwalając pozbyć się problemów takich jak egzema czy czyraki. Pozwala zahamować procesy starzenia się skóry i opóźnia pojawianie się zmarszczek.

Wpływ echinacei na skórę

Jeżówka purpurowa znajduje ponadto zastosowanie w kosmetologii. Sporządzone z niej wywary można stosować zewnętrznie. Wywary te działają kojąco, antyseptycznie i regenerująco. Buduje naturalną barierę ochronną dla skóry i dogłębnie ją nawilża. Wyciągiem z rośliny można więc przemywać skórę trądzikową, łagodząc ogniska zapalne i przeciwdziałając pojawianiu się nowych wyprysków skórnych. Jeżówka sprawdza się także w leczeniu łuszczycy. Przyspiesza gojenie się ran. Jest też niezastąpiona przy oparzeniach lub odmrożeniach skóry.

Napar i nalewka z jeżówki purpurowej

Zastanawiacie się, w jakiej postaci najlepiej spożywać jeżówkę? Oczywiście można sięgnąć po gotowe preparaty w postaci tabletek. Lepiej jednak samodzielnie przygotować specyfik. Dzięki temu roślina zachowa wszelkie walory lecznicze. Najbardziej popularny jest oczywiście napar z jeżówki pospolitej. W tym celu wystarczy jedynie jedną łyżkę suszu zalać gorąca wodą i odstawić na kilka minut do wystygnięcia. Aby zwiększyć odporność organizmu, napary należy pić przez około 4 tygodnie, a następnie zrobić 14 dni przerwy i powtórzyć kurację. Popularne, szczególnie w okresie jesienno-zimowym, są nalewki z jeżówki. Do ich sporządzenia wystarczy 100 gramów suszu i 500 mililitrów 40-50-procentowego alkoholu. Tak sporządzoną miksturę należy zamknąć w szczelnym słoiku na 14 dni, pamiętając jednocześnie o codziennym wstrząśnięciu naczynia. Po tym czasie, nalewkę należy przecedzić. Najlepsze właściwości specyfik osiąga po około 6 miesiącach. Aby się o tym przekonać wystarczy codziennie dolać dwie łyżeczki nalewki do herbaty.

Jeżówka purpurowa - przeciwwskazania

Bez względu na to, że jeżówka purpurowa jest naturalnym i bezpiecznym specyfikiem, należy pamiętać o tym, że nie powinno się jej podawać dzieciom, które nie skończyły 12 roku życia. Dlaczego? Ponieważ może u nich wywołać reakcje alergiczne. Napary i inne specyfiki na bazie rośliny nie są też wskazane kobietom w ciąży i karmiącym, osobom cierpiącym na stwardnienie rozsiane, AIDS, gruźlicę czy choroby szpiku kostnego. Szczególną ostrożność powinni też zachować pacjenci borykający się z dolegliwościami ze strony wątroby.

Uprawa echinacei

Jeżówka purpurowa jest zaliczana do rodziny astrowatych. Roślina osiąga maksymalną wysokość około 2 metrów, chociaż w przyrodzie częściej są spotykane o wiele niższe okazy. Jej ojczyzną jest Ameryka Północna. W naturalnym środowisku rośnie przede wszystkim na skalistych zboczach gór czy suchych, preriowych obszarach. Roślina dość dobrze przystosowuje się do rozmaitych warunków, dlatego rozprzestrzeniła się także w Azji i Europie. W Polsce jest spotykana przede wszystkim jako ozdoba przydomowych ogródków. Ma piękne, zwykle ciemnoróżowe kwiaty. Jako roślina miododajna przyciąga motyle oraz inne owady - w tym pszczoły. Jest to bylina, która najlepiej rośnie w dobrze nasłonecznionych miejscach. Do wzrostu potrzebuje próchniczej, średnio nawożonej gleby. Należy również podkreślić, że jeżówka jest odporna na działanie niskich temperatur. Rzadko też zapada na choroby pasożytnicze, dzięki czemu nie wymaga zastosowania środków ochrony roślin.

Komentarze