Łupież pstry - co to jest i jak wygląda? Czy jest zaraźliwy?

Łupież pstryKiedy myślimy o łupieżu, najczęściej mamy na myśli skórę głowy. Jednak łupież pstry, choć jest spowodowany przez grzyby, podobnie jak łupież skóry głowy, jest zlokalizowany w innej części cała i wygląda całkiem inaczej.

Jakie są objawy choroby?

Typową lokalizacją dla tego schorzenia jest skóra pleców i klatki piersiowej, choć zmiany mogą pojawić się również na szyi i twarzy. Pierwsze objawy są niepozorne. Zazwyczaj jest to niewielkie zaczerwienienie lub jasnoróżowe, żółtobrunatne plamki na skórze, które ulegają łuszczeniu. W miarę rozwoju choroby ilość zmian zaczyna się zwiększać. Najbardziej widoczne są na opalonej skórze, ponieważ miejsce, w którym doszło do rozrostu grzyba, ulega odbarwieniu i jest jaśniejsze od opalonej dookoła skóry. Wynika to z hamowania wytwarzania barwnika przez patogen. Niestety przebarwienia mogą utrzymywać się nawet do kilku tygodni po zakończeniu leczenia. Przyczyną choroby jest grzyb Malassezia globosa lub Malassezia furfur, który bytuje na skórze, odżywiając się martwym naskórkiem oraz łojem.

Kto może zachorować na łupież pstry?

Malassezia bytuje na skórze jako flora fizjologiczna. Dopiero w stanach osłabionej odporności dochodzi do jego patologicznego rozrostu. Czynnikami sprzyjającymi są: ciąża, wrodzone lub nabyte zaburzenia odporności, cukrzyca oraz przyjmowanie leków antykoncepcyjnych. Ponadto notuje się zwiększoną zachorowalność w gorącym klimacie, w trakcie ciepłej i wilgotnej pogody.

Jak wygląda leczenie?

Z uwagi na typową lokalizację i charakterystyczny wygląd zmian, szczególnie latem, nie jest konieczne wykonywanie dodatkowych badań potwierdzających diagnozę. O ile w przypadku tułowia i klatki piersiowej z powodzeniem można zastosować szampony przeciwłupieżowe, to skóra twarzy może być kłopotliwą lokalizacją. W zawiązku z tym na łupież pstry na twarzy stosuje się maści zawierające substancje o działaniu przeciwgrzybiczym (np. bifonazol), które upośledzają syntezę ściany komórkowej grzyba, powodując jego rozpad. Dodatkowo należy pamiętać, aby unikać stosowania kremów natłuszczających, ponieważ istnieje związek między nadmiernym łojotokiem a zwiększoną zachorowalnością na łupież pstry. Warto zrezygnować z makijażu i bezwzględnie unikać słońca, które sprawia, że zmiany stają się bardziej widoczne. Niestety choroba często nawraca, dlatego w trakcie leczenia zaleca się dokładne zdezynfekowanie wszystkich przedmiotów higieny osobistej, takich jak np. ręczniki czy pościel. Dodatkowo należy profilaktycznie stosować szampony zwierające siarczek selenu lub ketokonazol oraz maści przeciwgrzybicze. W przypadku braku odpowiedzi na dotychczas stosowane leczenie należy udać się do lekarza, który zmodyfikuje terapię i rozszerzy diagnostykę. Zmiany występujące w łupieżu pstrym mogą przypominać łuszczycę lub łojotokowe zapalenie skóry. Badanie mykologiczne zeskrobin skóry może pomóc w postawieniu diagnozy. W przypadku rozległych i nawracających zmian konieczne może być zastosowanie doustnych leków przeciwgrzybiczych.

Komentarze